Comedia - Diferenzas/Diferenças entre o galego e o portugués/português

Conversa 1 de chibi iasumiña e chibi mautrinho

Ligazón - Link:  http://www.youtube.com/watch?v=d8tXPDI1IPY

De seguido, tedes as palabras que aparecen no vídeo e embaixo a súa explicación.
A seguir, tendes as palavras que aparecem no vídeo e embaixo a sua explicação.

As palabras en azul indican que están en galego, e as verdes en portugués. As palabras en galego teñen a explicación en portugués xa que vai enfocado ao público de fala portuguesa. E as palabras en verde teñen a explicación en galego porque están enfocadas cara o público de fala galega.
As palavras em azul indicam que estão em galego, e as verdes em português. As palavras em galego têm a explicação em português já que vai dirigido ao público de fala portuguesa. E as palavras em verde têm a explicação em galego porque estão dirigidas ao público de fala galega.



Vocabulario - Vocabulário

- tudo bem?
É como "que tal?" ou "como estás/andas?". Adoitan responder dicindo "tudo"  ou  "tudo bem".
Por exemplo:
- oi, tudo bem?
- tudo, e com você?
- tudo, também.

- jantar
Última das 3 comidas importantes do día. Tómase á noite ou á noitiña. En galego é cear.

- xantar
Em galego diz-se xantar para referir-se ao que os falantes de português chamam almoço.

- eu acho que não
Eu acho, do verbo achar. Quere dicir crer ou pensar.

- cativiño
Diminutivo de cativo. Quer dizer pequenininho.

- nenhum
Ningún.

- pero
Mas; porém.

1:20
- Nossa
Indica sorpresa; vaia; incrible!; arrea; vaites

- Esses galegos não...
No Brasil non usan o demostrativo este, esta. Por tanto, esta frase traduciríase "Estes galegos non...".

- Tá certo
Vale; de acordo, entendido.

- Deica
Até.

- cea
Em galego, a cea é o jantar.

2:30
- a gente
Quere dicir nós. Ex.: a gente janta às 8 (pt.) - Nós ceamos ás 8 (gal.).

- a xente
Grupo de pessoas. Em galego não é sinônimo de nós.

- né?
De não é? Quere dicir certo?; verdade?; non si?

- miquiño
Quer dizer gatinho.

- mico
Mono, primate.

- percebeu
De perceber (en portugués). En galego é decatarse ou notar.

- teve
Pretérito Perfecto de Indicativo do verbo ter. En galego é tivo.
A gente teve... (pt.) - Nós tivemos (gal.)

- empezar
Começar.

4:48
- hache
Agá.

- decataríaste
Decatarias-te. Do verbo decatar (em galego). Quer dizer perceber; dar-se conta de algo.

- que legal!
¡Qué guay! en español de España; cool en inglés.
Que está en orden, regularizado. Que todo vai ben.
Denota cualidades positivas.

- legal
Conforme com a lei.

7:10
- Pois não!
Pois claro!; É unha resposta positiva.

- Pois non!
Em galego é o seu significado é literal, assim que é uma resposta negativa.

- Aah, acabáramos! (dialect.) / Aah, acabaramos!
Quando um galego diz isso, quer dizer que já entendeu; Ah, agora entendi!; Também significa que podia ter comezado por aí para evitar confusiões.

- Acabáramos!
Significa que rematou algo.

- vaso
Copo.

- vaso
Xarrón, floreiro.

- auga da traída
Água procedente por um conjunto de instalações; Água da torneira.

7:56
- menina
Muller nova.

- meniña
Neninha que nasceu hai pouco tempo ou que tem poucos anos.

- un bico
Un beijo.

- un bico
Un peteiro.


FONÉTICA mencionada do vídeo
No galego 
- Não existe o fonema /z/. Usa-se o /s/.
- Existe o fonema /θ/ (em inglês  th, como por exemplo na palavra thanks). Deve-se pronunciar assim quando a letra c está seguida de e ou i. E sempre quando aparece a letra z.
- Hai áreas na Galiza que pronuncian o fonema /θ/ como /s/. Fenómeno chamado seseo. Hai distintos tipos de seseo na Galiza.
- A gheada é muito peculiar do galego. Consiste en pronunciar o fonema /g/ de jeito aspirado, desde /h/ até /x/. Normalmente não há gheada quando o g tem antes un n (Ex.: domingo).
- Não existe a nasalização nas vogais. Um galego não diz "não", ele diz "non" com -n nasal.
- As palavras acaban em -ción e -zón (em portugués -ção). O plural faz-se assim:
corazón - corazóns (modelo oficial - característica da área occidental)
corazón - corazós (área central)
corazóns - corazois (área oriental)
- As palavras acabadas em -án mudam a -ao e -au na área oriental. Ex.: irmán - irmao/irmau


No português
- Non existe o fonema /θ/.
- Existe o fonema /z/. Pronúnciase así cando aparece un z ou o s vai entre dúas vogais ou cando vai seguido dunha consoante sonora.
- Pronúnciase /s/ cando o s non está en ningunha das situacións anteriores ou cando está escrito ss.
- Moita xente en portugués pronuncia o r forte de xeito aspirado, parecido ao h en inglés ou á gheada.
- As palabras rematan en -ção (en galego -ción, -zón) ou -ão (-ón e -án en galego. Dialectamente -ao ou -au). O plural de -ção é -ções. O de -ão dependen da orixe da palabra. Por exemplo:
coração - corações
mão - mãos
pão - pães
avião - aviões



- Isto foi unha idea orixinal do usuario do YouTube mavtross (mavetse35):
ligazón á canle ->  http://www.youtube.com/user/mavetse35
- Creación dos personaxes e animación do vídeo feito pola usuaria do YouTube Yasumi AndTheWolf (aprendegallego - GaleonDasRias):
ligazóns ás súas dúas canles -> http://www.youtube.com/user/aprendegallego  http://www.youtube.com/user/GaleonDasRias
- Guión elaborado por mavtross e Yasumi
- Adhesión dos subtítulos feito por mavtross
- Creación desta entrada coa súa información feito por Yasumi.

Diferenzas entre o galego e o portugués [Gl.]

Neste novo vídeo, tedes máis diferenzas entre o galego e o portugués http://www.youtube.com/watch?v=d8tXPDI1IPY&feature=watch_response

Hai moitas diferenzas entre ámbolos dous idiomas, e nesta entrada do blog imos tentar reunir algunhas desas diferenzas para mostrárvo-las e pór punto e final á dubida sobre as diferenzas entre o galego e o portugués.

Este é o vídeo que eu teño subido ó YouTube sobre

as diferenzas entre o galego e mailo portugués

Fonética
Pt.                                                                                       Gl.
- Existencia de vogais nasais (Ex.: manhã)                             - Non hai vogais nasais
                                                                                         - Presenza de 7 vogais (a, e aberto e pechado, i, o aberto e pechado, u)
- Diferenciación entre b /b/ e v /v/                                     - B e v soan igual /b/
- Non existe o fonema /θ/                                                   - Existe o fonema /θ/ (ce, ci, za, ze, zi, zo, zu)
- Non hai gheada                                                                - Presenza de gheada (Variante dialectal xenuína do galego. Pronunza do gue como /h/, /ħ/ ou /x/, similar ó inglés e ó español)
- Presenza dun fonema (/ʁ/) semellante ó                             - Non existe o fonema /ʁ/
r francés e/ou j do castelán
- Existencia do fonema fricativo /z/ (Exs.: zona, casa, exibir)- Non existe o fonema /z/ (zona [θ], casa [s], exibir [k-s])
- Existencia do fonema /ʒ/ (Ex.: janeiro, geografia)              - Fonema /ʒ/ inexistente. Só o /ʃ/ das fricativas post-alveolares. (Ex.: xaneiro, xeografía)
- Pronunza semellante a "li" do lh no Brasil.                            - Fonema /ʎ/ para o dígrafo ll (Ex.: marabilla)
- Fonema /tʃ/ inexistente. Os ch lense coma xes /ʃ/                - Existencia do fonema /tʃ/ para os ch
Ex.: chave [ʃ]                                                                      Ex.: chave [tʃ]
(No norte de Portugal fan a pronunca como en galego)
- O portugués de Portugal pronuncia as vogais átonas de          - Salvo raras excepcións, todas as letras son pronunciadas
xeito que non se perciben na pronuncia rápida (Ex.: calice,     segundo corresponda o seu son. O -tl- como na
que se lería algo así /kals/                                                     palabra Atlántico non muda como no español. Pronúnciase
- No Brasil, as palabras rematadas en -l lense como un u           /tl/ e non /d-l/
(Ex.: Brasil /brasiw/)
- No Brasil, o d seguido de i dise como un [dj] e o t 
seguido de i [tx] (ver cap. 10 - Ben falado!)


Morfoloxía
Os dous idiomas simplificáronse dende a Idade Media, como característica do galego perde a sonoridade.
- Palabras rematadas en - ão                                                 - Diferenciación das rematadas en -an e -on
Exs.: João, não                                                                    Exs.: Xoán, non (-n final velar)
A formación do feminino
- As palabras masculinas rematadas en -ão forman                   - 1. Se o masculino remata en -on, o -n muda
o plural mudando a -oa ou -ã                                                a -a. (Exs.: león - leoa / patrón - patroa)
(Exs.: leão - leoa / irmão - irmã)                                          2. Se remata en -an, e é un xentilicio autóctono ou voz patrimonial, suprímese o -n (Exs.: compostelán - compostelá / irmán - irmá)
                                                                                         3. Se remata en -an, e é un xentilicio estranxeiro ou adxectivo patrimonial, engádese un -a (Exs.: folgazán - folgazana)

- Se o masculino acaba en vogal tónica pechada ou                 - Se o masculino acaba en vogal tónica ou ditongo
medio pechada, muda a abertura da vogal                             tónico, agregamos un -a
Ex.: o avô - a avó                                                                Exs.: o avó - a avoa

Primeira parte do vídeo do noso friend

Galician vs. Portuguese

by SpanishHunkyGuy or Bajo la Atmósfera de Urano

A formación do plural
- Tres modos distintos para forma-lo plural                            - Engádese un -s para o plural (forma oficial)
das rematadas en -ão                                                          porén existen dúas formas máis (dialectais - 2 e 3).
     1. -ãos: irmão - irmãos                                                        1. -n -> -ns: irmán - irmáns / canción - cancións
     2. -ões: canção - canções                                                    2. -n -> -s: capitán - capitás / canción - canciós
     3. -ães: capitão - capitães                                                   3. -n / -ao(?) -> -is / -s: irmán - irmais / canción - canciois / capitán - capitais                                                                             -au(?) -> -s: mau - maus (man, mans)

- As palabras acabadas en -em, o m cambia a n e adhírese     - Os rematados en vogal tónica ou ditongo engádese un -s
un -s (Exs.: homem - homens)                                             (Exs.: home - homes)

- Por regra xeral, as acabadas en -l cambiano por -is             - Tódalas palabras non agudas rematadas en -l 
(Ex.: jornal - jornais) agás o singular rematado en -il átono,   engaden -es (Exs.: fácil - fáciles / túnel - túneles)
que fai o plural en -eis (Ex.: fácil - fáceis)                            agás os agudos rematados en -l que fan o plural en -is (Ex.: papel - papeis) e os que acaban en -il que o fan cambiado esa sílaba por -is (civil - civís)

- Os monosílabos terminados en -l, o -l cambia a -s                - Os monosílabos terminados en -l engádese -es (Ex.: vil - viles)
(Ex.: vil - vis)

Segunda parte das diferenzas entre galego e portugués

do vídeo Galician vs. Portuguese

Outras diferenzas variadas (sufixos, diptongos...)
- Adxectivos rematados en -vel (Ex.: amavel)                       - Adxectivos rematados en -bel e en -ble (Exs.: Amabel, amable)
- Non existe nin coma nin ca                                                - Existenza de coma e ca para os graos do (Exs.: eu sou tão alto como tu - é mais alto que eu)                                              adxectivo. Coma introduce o segundo termo das comparativas ou das de igualdade (Ex.: eu son tan alto coma ti) mentres que ca é de uso nas comparativas (é máis alto ca min)
- Conserva o -m final do latín -inem (Exs.: homem, viagem)  - Perda do -m final (Exs.: home, viaxe). O -m no portugués pode equivaler ó -n velar final no galego
- Pérdense os hiatos -eo, -ea  cunha diptongación: -eio, -eia - Permanecen os hiatos -eo, -ea
(Exs.: correio, baleia)                                                         (Exs.: correo, balea)
 - Co novo acordo ortográfico, elimínase a maioría                - Consérvase o -c- dos cultismos que perdeu o portugués
dos -c- e -p- antes de c, ç, p e t (Exs.: adjetivo, ato,  ótimo) (Exs.: adxectivo, acto, óptimo)
- Lectura do -u- nas palabras que conteñen qua e gua             - Ausencia do -u-. Da como resultado ca e ga
(Exs.: quase, aguardar)                                                        (Exs.: case, agardar)
- Ausencia do diptongo indoeuropeo e manteza do -ui-           - Permanencia do diptongo indoeuropeo -oi-
(Exs.: luta, fruta, muito)                                                      (Exs.: loita, froita, moito, moi)
- As vogais consecutivas redúcense a un diptongo rematado    - Salvo raras excepcións, o hiato convérvase nas vogais
en -u (Ex.: europeu - eu-ro-peu)                                           consecutivas (Ex.: europeo - eu-ro-pe-o)
- Os nomes, alcumes... levan artigo (Ex.: a Joana)                 - O artigo é opcional no acompañamento de nomes, alcumes... (Ex.: A Xoana) Os nomes de lugares con artigo si que son obligatorios (A Coruña)
O diptongo -au- do latín evoluiu a -ou- e -oi nas dúas linguas pero...
- É frecuente o diptongo -oi-                                                 - É frecuente o diptongo -ou-
Exs.: coisa, oiro, vassoura                                                      Exs.: cousa, ouro, vasoira

Capítulo de Cuidado com a língua! dedicado á lingua galega

Verbos e pronomes
- Pérdida do -d- da desinencia na 2ª persoa do plural              - Mantén o -d- na 2ª persoa do plural (Exs.: cantades,
(Exs.: cantais, andaríeis, partis)                                            andariades, partides)
                                                                                         En moitas rexións, esta norma mantense tamén no pret. perfecto (oficial: cantastes, andastes, partistes - Exs. dialectais: cantástedes/cantáchedes, andástedes/andáchedes, partístedes/partíchedes)
- Non hai confusión (?) na conxugación dos verbos                  - Nalgunhas zonas dialectais, o diptongo -ui- dos verbos muda a -oi- (Exs.: oficial - puiden, puidemos, puiderades... dialectal - poiden, poidemos, poiderades...)
- O acento tónico non está na desinencia                               - 1ª e 2ª persoa do plural reciben o acento tónico na desinencia
(Exs.: cantávamos, andávamos, partíeis)                               (Exs.: cantabamos /kantabámos/, andabamos, partiades /partiádes)
- 2ª persoa do singular do pret. perfecto                                - 2ª persoa so sing. do pret. desinencia en -ches (Exs.:
desinencia en -ste (Exs.: cantaste, partiste)                           cantaches, partiches), ou -che en zonas dialectais.
- Non hai -n final na 1ª p. sing. do pret. (Ex.: aprendi)            - Na 1ª persoa do sing. pret. añádese un -n nasal (Ex.: aprendín). En zonas dialectais, esta forma aplícase a máis verbos (Ex.: cantein/cantén)
- Ausencia da unión do pronome ó verbo (enclise) no presente - Enclise do pronome ó verbo no presente e no condicional
e no condicional (tradución do galego -en azul- encontrar-se-á,(Exs.: encontrarse, esperaríanos)
esperar-nos-ia)
- Tras un diptongo non hai nasalización (Ex.: cantei a canção,  - Tras un diptongo nasalízase o pronome (Ex.: cantei a canción,
cantei-a)                                                                             canteina)
- Aparece unha -n- despois dunha nasalización (Ex.:                 - Ausencia do -n- tras un -n final ó engadir o pronome
cantaram a canção, cantaramna)                                            (Ex.: cantaron a canción, cantárona)
- Aínda que o uso dos verbos copulativos é o mesmo, hai certas excepcións nos que non cadra o seu mesmo uso. Exs.:
É prohibido fumar - Está prohibido fumar
O nosso escritório é/fica muito longe - A nosa oficina está/fica/queda moi lonxe

Moitísimas conxugacións non son iguais entre galego e portugués (Algúns exemplos a continuación. Azul en galego, verde en portugués)
(PODER) presente                                              pret. perf. ind.
podo, podes, pode, podemos, podedes, poden  -  puiden, puideches, puido, puidemos, puidestes*, puideron
posso, podes, pode, podemos, podeis, podem   -  pude, pudeste, pôde, pudemos, pudestes, puderam
(PEDIR)                                                         imp. afir.
pido, pides, pide, pedimos, pedides, piden   -  pide, pida, pidamos, pedide, pidan
peço, pedes, pede, pedimos, pedis, pedem  -  pede, peça, peçamos, pedi, peçam
(FACER - FAZER)                                      pret. perf. ind.
fago, fas, fai, facemos, facedes, fan       -  fixen, fixeches, fixo, fixemos, fixestes*, fixeron
faço, fazes, faz, fazemos, fazeis, fazem  -  fiz, fizeste, fez, fizemos, fizestes, fizeram
(HABER - HAVER)                                                imp. afirm.
hei, has, hai/a, habemos, habedes, han             -   non hai
hei, hás, há, havemos/hemos, haveis/heis, hão  -   há, haja, hajamos, havei, hajam
puidestes, fixestes* = ver o guión primeiro e mais o segundo deste apartado (Verbos e pronomes)
A nivel dialectal, hai verbos que tamén cambian, é o exemplo de dicir puñeches no lugar de puxeches ou teñe no lugar de ten.

Ben falado! - Parte 1 de 10 do capítulo O que todo galego

debe saber do portugués dedicado ás semellanzas

 e diferenzas entre o galego e o portugués

Locucións, preposicións e diversas contraccións
- O uso do a diante dun obxecto directo dun verbo transitivo  - No caso explicado á esquerda, o galego si que utiliza
(para o uso de nome de persoas, animais...) úsase pouco xa    preposición (Ex.: Convidei a Xoana) pero xa que o uso
que soa arcaísmo (Ex.: Convidei a Joana - este a é un artigo   de artigo é opcional, pódese dar unha contracción
e non unha preposición)                                                       (Ex.: Convidei á Xoana - á: a prep. + a artigo)
- Diferenciación entre ir + a e ir + para (Exs.: Fui ao             - Diferenciación do mesmo xeito que en portugués
mercado perto de/da minha casa - Foi para o Brasil)              (Exs.: Fun ao mercado preto da miña casa - Foi para o Brasil), pero ademais inclúe unha locución preposicional inexistente no portugués que indica dirección ou localización imprecisa no espazo ou no tempo (Exs.: chegarei cara ás nove da tarde - viaxamos cara ó norte)
- Conxunción ca inexistente                                                  - A conxunción ca pode formar contraccións cos artigos, entón acentúase (Exs.: cá: ca + a; có: ca + o...)
- Permancen no galego algunhas palabras que se arcaízaron no portugués (Exs.: Gl. - polo/a: por + o/a, Pt. - pelo/a: per + o/a)
- Só existe a forma lhos (lhes + os)                                         - Ademais do llos (lles + os), tamén é conservada a forma llelos (lles + os)
- Existenza de face a como significado de fronte a e/o con     - Non existe face a (tradución do exemplo exposto de
respecto a (Ex.: Face ao exposto, só posso concluir isso)         face a: Fronte ó exposto, só podo concluir iso)
- A preposición de adquere o valor de desde                          - A preposición de co valor de desde non existe. Pero
(Ex.: Do hotel vê-se a praia). Dende non existe.                      existe outra que é dende (Dende o hotel vése a praia)
- Aínda que as preposicións úsanse do mesmo xeito na maioría dos contextos, hai diversas excepción no portugués como por exemplo:
Os nosos gastos de enerxía     -     Vou votar a/por María
(Os) nossos gastos com/de energia - Vou votar em/na Maria
- Non existe a abundancia de clíticos                                      - Hai abundancia de clíticos (o mesmo complemento aparece más dunha vez) pero non do mesmo xeito coma no español (Exs.: Dinlle os libros a Xavier - Gl.: Chamárona. Esp.: La llamaron a ella)


Vocabulario
Familia e amizades
- pai, mãe, filho/a, irmão/irmã tio/a, sobrinho/a, avô/avó,   - pai, nai (dialectal mai), irmán/irmá, sobriño/a, avó/avoa,
neto/a, entiado, padrinho, madrinha, afilhado/a...                neto/a, fillastro, padriño, madriña, afillado/a...
Curnmán/curmá (primo/a irmán/irmá) non existe.
- O uso das palabras para referirse ós nenos ou adolescentes varía entre portugués e galego así como a cantidade do seu uso. É o exemplo de garoto (inexistente no galego) ou rapaza (moitos portugueses-falantes descoñecen o feminino de rapaz)

Explicación da orixe e uso dos días da semana en 

Galicia e en Portugal no capítulo 9 

do que todo galego debe saber do portugués

Días da semana e meses do ano
- segunda-feira, terça-feira, quarta-feira, quinta-feira,           - luns, martes, mércores, xoves, venres, sábado e domingo.
sexta-feira, sábado e domingo                                              Tamén existe, aínda que é menos usado, similar ó portugués (segunda feira, terza feira, corta ou cuarta feira, quinta feira, sexta feira, sábado e domingo, e inclusive primeira feira)
- janeiro, fevereiro, março, abril, maio, junho, julho,            - xaneiro, febreiro, marzo, abril, maio, xuño, xullo,
agosto, setembro, outubro, novembro, dezembro                   agosto, setembro, outubro, novembro, decembro
Numerais
- zero, um, uma, dois, duas, três, quatro... dezasseis,          - cero, un, unha, dous, dúas, tres, catro... dezaseis, dezasete,
dezassete, dezoito... vinte, quarenta... cem, duzentos,        dezaoito... vinte, corenta... cen, douscentos, trescentos,
trezentos, quatrocentos, quinhentos...                                  catrocentos, cincocentos, quiñentos...
As comidas do día
- pequeno almoço, almoço, lanchar, jantar                             - almorzo, xantar, merendar, cea
café da manhã (Brasil)    
Froitas
- maçã, banana, limão, laranja, uva, melancia,                        - mazá, plátano (tamén existe banana), limón, laranxa, uva, 
abacaxi, figo, cereja, morango, pêra, amora, melão,               sandía, piña/ananás, figo (figho), cereixa,
pêssego, tangerina                                                                amorodo/morodo/morote, pera, amora/mora, melón, pexego (pexegho), tanxarina, tanxarina, 

Galician. vocabulary. Things in a house.

As cousas da casa 
- coisa, encontrar                                                                 - cousa, atopar/encontrar  
- chão, teto, assoalhada, sótão, degrau, esquina,                    - chan, teito, habitación, faiado, chanzo, recuncho,
cozinha                                                                                cociña
- janela, gaveta, chaminé                                                     - fiestra, caixón, cheminea
- copo, vaso, jarra, faca, colher, frigideira/panela,                 - vaso, xarrón, xerra, culler, tixola, pota, vasoira, tesoiras
caçarola/panela, vasoura, tesoura, torneira/bica,                    billa, vertedoiro
pia da cozinha
- abajur, carpete, secretária,                                                - lámpada, alfombra, escritorio
- relógio, calendário                                                             - reloxo, almanaque
Aínda hai máis diferenzas deste tipo, pero deixarei só estes exempliños.
Falsos amigos e falsos cognados (azul = galego; verde = portugués. Nota: non están todos)
- a gente
As persoas.                                                                                                                                             Sinónimo de "nós/nosoutros".
- o senhor / a senhora
Dono, amor, persoa que ten dominio ou autoridade sobre algo.
Sinónimo de vostede.
- acreditar
Facer ou facerse digno de creto (fama, reputación, credibilidade); lograr ou dar fama, creto ou sona (fama, popularidade, creto público).
Crer ou "afiançar" (asegurar, garantizar). Ex.: Acredito em Deus (Creo en Deus).
- carro
Vehículo de tracción (Acción de arrastrar unha cousa; Acción e efecto de facer avanzar un vehículo de modo mecánica ou por forza animal) para transportar carga. Fam.: carretillo.
Automóbil. *ver: coche*
- cartón
Folla ríxida e grosa, obtida con pasta de papel prensada e endurecida.
O mesmo que en galego; Tarxeta.
- coche
Automóbil.
Carruaxe antiga e rica que ía tirado de cabalos. *ver: carro*
- copa
Vaso con pé ou líquido que cabe nel; Parte alta dunha árbore; Parte do sombreiro oca que cobre a cabeza; Ventosa do polbo.
Parte da casa da cea onde se dispón o servizo da mesa; Parte alta dunha árbore; Parte do sombreiro oca que cobre a cabeza; Escudo.
- copo
Non existe. Pero si copa e copón.
Recipiente pequeno e de forma cilíndrica empregado para beber. *ver: vaso*
- copón
Copa grande de metal, cáliz.
Non existe con este nome, dise cálice.
- dose
Toma de medicación que se lle dá ó enfermo de cada vez; Porción.
Porción de alimentos; Medida alimenticia de bares, fondas e casas de comidas en xeral. En galego dise ración.
- espantoso (é espantoso!)
Horrible, espantallo.
Causa grande admiración.
- habitación
Cuarto de durmir.
(habitação) Casa, lugar de residencia. Para falarmos dun cuarto de durmir, dicmos quart" ou assolhada.
- ligar
Unir persoas ou facer que unha persoa síntase atraída por ti. É diferente de namorar.
Chamar por teléfono.
- marchar
Irse.
Acción de marchar.
- meiga
Bruxa, feiticeira, engaioladora.
Tenra, afectuosa.
- micho, michiño, mico, miquiño
Gato e/ou xeito agarimoso de dicir gato.
micho: pan feito da mestura de varias fariñas
mico: Tipo de xogo; sentir vergoña ou pasar vergoña.
- misto
Fósforo para encender lume.
Formado de elementos de diversas naturezas; Que representa un medio termo entre dúas cousas; Común ó sexo masculino e feminino; Que está recheo de queixo e fiambre ou xamón; Mestura, composto
- oficina
Local de traballo administrativo ou burocrático.
Establecemento onde se dedican á manutención e reparación de automóbiles; Local de traballo administrativo ou burocrático, "sinónimo en portugués: escritório"; Parte das igrexas destinada á despensa ou cociña.
- passeio
(paseo) Acto de pasear. 
Acto de pasear; Beirarrúa.
- preto
Cerca; próximo no espazo ou tempo.
Negro, escuro. Cerca en portugués é "perto".
- ración
Porción de alimentos; Medida alimenticia de bares, fondas e casas de comidas en xeral.
(ração) Xeralmente, comida que se lle bota ós animais. *ver: dose*
- taller
Establecemento onde se dedican á manutención e reparación de automóbiles
(talher) O conxunto dos tres cubertos da mesa. *ver: oficina*
- tenda
Comercio; Tenda de campaña.
Só tenda de campaña. Tenda dise "loja".
- vaso
Recipiente pequeno e de forma cilíndrica empregado para beber.
Maceta; Recipiente para as prantas. *ver: copo*
- xamón
Perna enteira posterior do porco, salgada e curada. En portugués é "presunto".
(chamon) Haxix, narcótico extraído do cánabo índico
- xogar
Brincadeira, participar nun xogo.
Ademais da bricandeira dos nenos e nenas, quere dicir tamén tirar, botar ou lanzar algo. 


Outras diferenzas

En tódalas linguas é normal non saber con precisión os límites dun idioma. Temos linguas de transición e diversos dialectos, por esta razón, dialectalmente podemos estar máus unidos, pero tamén moito máis separados.
- O galego é lingua de tódolos galegos, pero existen diferenzas dialectais que chaman a atención.
Galego septentrional - Galego meridional (Clasificación non actual. Diferenzas si actuais)
aquí, aí, alí - eiquí, eí, elí
el, eles - il, iles
mañán, chan, man - mañá, chao, mau
a-os homes - ós homes
- Existe tamén, un cambio de xénero en bastantes palabras. Exs.:
o calor - a calor
o fim - a fin
a garagem - o garaxe
- O galego diferencia o obxecto directo (co pronome "che") do indirecto (co pronome "te")  na fala.
Dou-te mão. - Douche a man.
Felicito-te. - Felicítote.


Fontes:
Tódolos vídeos mostrados nesta entrada e...
Diferenzas entre o galego e o portugués ->
Principal fonte de referencia -> Revista virtual de filoloxía (en portugués)
Dialectos do galego -> Libro de 1º Bacharelato de Lingua Galega e Literatura
Dialectoloxía do galego (pdf)
Wikipedia -> Diferenzas entre o galego e o portugués (en portugués)
Diferenzas entre o español e o portugués (en español)
Diferenzas entre o castelán e o portugués (en portugués)
A lingua portuguesa (en galego)
Curso gratis de portugués -> Os xéneros (en español)
O plural (en español)
Froitas en portugués
O galego -> Pequeno Dicionario Xerais da Lingua
Normativa oficial do galego - wikilibros (en español)
A lingua de Galicia, o galego - Baixo a atmosfera de Urano (en galego e español)
Dicionarios-> Pequeno Dicionario Xerais da Lingua
Conxugador de verbos en galego e en portugués
Vocabulario en portugués - wikilibros
Dicionario da lingua portuguesa
Dicionario da lingua galega

Caçadors de paraules [Gl.]

Hai nada que me atopei no YouTube con este programiño, Caçadors de paraules (Cazadores de palabras). Está en catalán pero encoméndovos ve-lo xa que é un programiño que che está ben interesante. Nel, o presentador percorre varios sitios (onde falan catalán, valenciano, aranés...) na procura do seu xeito de falar e ve-las diferenzas co catalán estándar.

Este programa televisivo é algo semellante á sección "Como falan en...?" do Ben falado! Así que se gozades dese apartado do Ben falado!, seguro que tamén vos gustará este programa. Pola contra, dura máis ou menos 25 minutos cada capítulo. É posible que tamén vos atopedes con algún comentario ou imaxe que non agrade, pola contra, merece a pena ve-lo se queredes aprender algo sobre os dialectos do catalán e valenciano. Ademais, tamén leva un pouco de humor para face-lo programa máis divertido.

Debaixo de cada vídeo tamén hai información sobre cada episodio.
http://www.tv3.cat/searcher/Search

Algúns capítulos:
De verdade falan o catalán en Alguer? - http://www.tv3.cat/videos/221846725/De-veritat-es-parla-catala-a-lAlguer
Neste episodio os presentador vai na procuda no catalán de Alguer. Descobren que non todo o mundo sabe catalán e, coma outra sorpresa levada, a escola de catalán que hai non é de catalán. Isto semella sorprender ó presentador xa que é o Alguerés o que se aprenda.
O catalán da Franxa - http://www.tv3.cat/videos/322099/El-catala-de-la-Franja
Como di o título, aquí móstrasenos o catalán da Franxa de Aragón. O seu catalán está en proceso de estandarización. Unha persoa defende que o que se fala na Franxa é catalán aínda que se coñeza con distintos nomes.
Os nomes dos lugares - http://www.tv3.cat/videos/311439/Els-noms-de-lloc
De onde vén o nome da Cataluña? Ben, pois xa non nos faremos máis esta pregunta porque a dúbida xa está resolta. Veremos tamén máis aldeas e vilas.
O aranés - http://www.tv3.cat/videos/297039/Laranes
É oficial en Cataluña, no Val de Arán. O capítulo enteiro está dedicado ó Aranés. Se queredes saber como é esta lingua, botádelle unha ollada!


Os seguintes capítulos non os podo ver porque preciso dun plug-in, pero ten pinta de ser interesantes!
http://www.tv3.cat/videos/224405218/Valencia-i-les-falles#
http://www.tv3.cat/videos/223922263/Parlem-del-temps

Encomendóvos...

[Gl.]
Queríavos encomendar certos programas da galega (TVG - Televisión de Galicia) para verdes xa que están moi ben e évos algo que non podía quedar atrás. Porei aquí os links para a vosa disposición.
      O tema iráse editando para engadir máis programas. Se coñeces algún interesante, faimo saber!

[Esp.]
Quería recomendaros ciertos programas de la gallega (TVG - Televisión de Galicia) para que vierais ya que están muy bien y es algo que no podía quedar atrás. Pondré aquí los links para vuestra disposición.
     El tema se irá editando para añadir más programas. Si conoces alguno interesante, ¡hazmelo saber!

[Pt.]
Queria-lhes recomendar uns programas da galega (TVG - Televisão da Galiza) para verem já que estão muito bem e é algo que não podia ficar atrás. Porei aqui os links para a vossa disposição.
     O tema vai ser editado várias vezes para acrescentar mais programas. Se conheces algum interessante, faz-mo saber!


[Só en galego]

O primeiro programa é... Ben falado! É un pequeno espazo televisivo de máis ou menos cinco minutos cada capítulo. Trátanse temas moi variados, porén sempre relacionada cá lingua galega (orixe, dialectos, comparacións con outros idiomas...).
     Este é a ligazón para a páxina oficial, onde podedes ver bastantes capítulos mais non dende o capítulo primeiro.
http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/capitulo-470-de-ben-falado-azou
     Por sorte, no YouTube temos capítulos do Ben falado! dende os seus comezos.
http://www.youtube.com/user/BreoganTS/videos?sort=dd&view=u&page=6

O segundo é Historias de Galicia. Cada capítulo dura case media hora... Aínda así, merece a pena. Este programa dedícase máis á historia de Galicia pero tamén tratando varios temas como a lingua ou a vida dos labregos ou a dos fidalgos galegos.
     Pódena  ver por onde queiran, pero a páxina oficial ten tódolos capítulos ata o momento.
http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/capitulo-1-onde-o-mundo-se-chama-galicia

Conto en Occitano

[Gl.]
Navegando polo YouTube atopeime cun conto en occitano que quero compartir convosco, Blanca-nèu. Sen dúbida é un xeito de ver como é o idioma mentres o lemos. Aquí tedes o vídeo e mais o conto por escrito (pasoumo a persoa que subiu o vídeo. Está escrito en linguadociano, non sei se o seu xeito de ler/falar e tamén linguadociano). Gozádeo!

[Esp.]
Navegando por YouTube me encontré con un cuento en occitano que quiero compartir con vosotros, Blanca-nèu.Sin duda es un modo de ver como es el idioma mientras lo leemos. Aquí teneis los vídeos y el cuento por escrito (me la pasó la persona que subió el vídeo. Está escrito en lenguadociano, no sé si su modo de leer/hablar es también lenguadociano). ¡Disfrutadlo!

[Pt.]
Navegando pelo YouTube encontrei-me com um conto em ocitano que quero partilhar com vocês, Blanca-nèu. Sem dúvida é um modo de ver como é o idioma enquanto o lemos. Aqui tendes o vídeo e o conto por escrito (passou-mo a pessoa que subiu o vídeo. Está escrito em linguadociano, não sei se o seu modo de ler/falar e também linguadociano). Desfrutai-o!


Occitan

Blanca-nèu e los sèt nanets 
I aviá un còp-èra una reina que desirava una filha, una filha polida e doça amb la cara blanca coma la nèu, lo pel negre coma jaiet, la boca roja coma un glop de sang.
     La drolleta venguèt al mond coma sa maire la voliá, e Blanca-nèu la nomencèron.
     Per malur, la reina se moriguèt e lo rei se tornèt maridar amb una femna d'una granda beutat mas qu'aviá lo còr dur, dur coma una pèira.
     Teniá dins sa cambra un miralh magic e sovent li demandava:
- Miralh, miralhet de ma vida. Ditz-me qui es la pus polida?
     E lo miralh cada còp respondiá:
- O Reina, bèla reina, la pus bèla del mond es tu.
     Mas Blanca-nèu creississiá. Èra venguda una joventa plan graciosa, plan risenta quand, un matin, allòc de la responsa acostumada, lo miralh magic diguèt:
- O Reina, tu ès bèla, plan bèla, mas Blanca-nèu es pus bèla que tu.
     La Reina, fòla de gelosiá, cridèt un de sos servidors, li ordonèt de menar la princessa al mièg d'un bòsc e de l'escotelar.
     Lo servidor menèt ben la joventa al bòsc mas agèt pas lo còr de la tuar. Li aconselhèt de s'enfúger, d'anar luènh, plan luènh e de tornar pas jamai al castèl de son paire.


     Blanca-nèu sola, abandonada, desesperada corriguèt tot lo jorn pel bòsc sens saber ni ont anar ni que far. Aquel bòsc èra grand, escur, plen de bèstias salvatjas. La paura filha aviá plan páur.
     Fin finala, sus boca de nuéit, arribèt a un ostalet que la pòrta n'èra duberta. Dintrèt e foguèt tota estabosida de véser la taula mesa e lo sopar servit. I aviá sèt escudèlas, plenas de sopa que fumava, e mai sèt veires plens de vin. Mas escudèlas e veires èran pichons, tan pichons qu'aquò estonava.
     Blanca-nèu èra lassa e aviá plan talent. S'assietèt sus una cadiereta e comencèt de manjar. Quand agèt un pauc amaisada sa fam, montèt denaut per véser. Aquí i aviá una cambreta amb sèt lièits pichonets. Un aprèp l'autre, los ensagèt totes e, per acabar, se colquét sul darrièr.

     Aquel ostal aparteniá a sèt nanets que tot lo jorn copavan lenha pel bòsc. Mentre que Blanca-nèu durmissiá, los sèt nanets tornèron del trabalh. Se trachèron sulcòp que qualqu'un aviá tocat las escudèlas. Doçamenton, montèron l'escalièr e vegèron la filha endurmida.
- Qu'es polida! diguèron totes. D'ont pòt venir?
     Lo bruch de las paraulas despertèt Blanca-néu. En primièr, gaitèt los nanets amb de páur. Mas lèu se reprenguèt e, respondent de bon còr a sas demandas, lor contèt de fial en cordura çò que li èra arribat.
- E ben, diguèt lo pus ainat de totes, te demoraràs amb nosaus.
     Totes los autres aprovèron.
- Nos faràs la menèstra e lo recapte. Seràs la mèstra de l'ostal. Mas pren garda! duèrbas pas la pòrta a degun. La reina es tan dolenta que te poiriá venir tuar, se te sabiá encara viva.
     Blanca-nèu demorèt donc amb los sèt nanets. Fasiá la sopa, ruscadava, petaçava, teniá l'ostal net a plaser. E la vida èra agradiva tant per sos amics coma per ela.

     Segura de la mòrt de Blanca-nèu, la reina dolenta questionava pas lo miralh magic.
     Mas un matin, mentre que se cofava, li passèt pel cap d l'interrogar.
- Miralh, miralhet de ma vida. Ditz-me qui es la pus polida.
     E lo miralh de respondre:
- O Reina, tu es bèla, plan bèla mas Blanca-nèu es pus bèla que tu.
     La reina se levèt d'un saut e, de tan furiosa qu'èra, se cara fasiá páur. Sens pèrdre una minuta, se vestiguèt en vièlha e, mercés a sos grands poders, se desfigurèt de tal biais qu'èra pas possible de la conéisser.

En consultant un grand libràs, sapièt ont Blanca-nèu se trobava. E sulcòp s'adralhèt cap a l'ostal dels sèt nanets. Portava al plec del braç un panièr plen de bombets, de ribans e dentèlas.
- Bombets! ribans! dentèlas! qui vòl de ribans! qui vòl de dentèlas!
     Atal cridava en passant devant l'ostalet. Blanca-nèu l'ausiguèt lo cap a la fenèstra e la vièlha faguèt tant e tant que fin finala la filha li durbiguèt.
     Un còp dedins, la reina dolenta que parlava amb de mèl en boca, presentèt a la dròlla sos bombets e l'invitèt a s'ensajar lo que mai li agradava. Blanca-nèu se'l passèt al còs, preguèt la vièlha de l'ajudar a ne sarrar los ribans. Alavetz, fasent coma qui nosa, la bruèissa sarrèt tan fòrt que la filha tombèt estavanida.
     Lo còp fait, la reina dolenta s'en anèt en rifanhant.

     Quand los nanets tornèron a l'ostal, trobèron Blanca-nèu estirada sul pasiment, palla, inèrta, coma mòrta.
      Tot en plorant, ensagèron de li portar secors. Li desfaquèron los vestits, descordelèron los ribans del bombet... E tan lèu lo bombet dubèrt, la joventa faguèt un grand sospir e li tornèt l'éime.
     Quina jòia! los nanets èran tan contents que sautavan e dançavan altorn d'ela. Plan segur, volguèron saber çò que s'èra passat. E, un còp de mai, recomandèron a lor amiga que durbiguèsse pas a degun.

La reina, mercés al miralh, sapièt que Blanca-nèu èra tornada en vida. Alavetz, desguisada d'un autre biais, reprenguèt lo camin de l'ostal dels nanets. Aqueste còp dins son panièr portava penches.
- Penches d'argent! penches d'argent! qui vòl penches d'argent! cridava en passant davant l'ostalet.
     Blanca-nèu, desbrembant çò qu'aviá promés, se'n faguèt bañhar una e permetèt que la vièlha la penchenèsse... Mas tanlèu qu'aquela masca li passèt la penche pel cap, la paura filha tombèt tornar inanimada. La penche portava poison.
     Los nanets arribèron, trobèron la penche pel pel de la joventa, la ne tirèron e sulcòp Blanca-nèu se reviscolèt. Los nanets demandèron qu'oblidèsse pas mai sa promessa e que durbiguèsse pas a degun. "Entendes, Blanca-nèu? a degun!"

     Mas la reina encara un còp demandèt al miralh qui èra la pus polida e sapièt atal que Blanca-nèu viviá totjorn.
     Alavetz prenguèt una poma, bèla, lusenta e nolenta e la copèt en dos bocins. Sus la part la pus roja metèt de poison e sus l'autra res. Puèi, per sa magia, ajustèt las doás mitats que sul pic s'empeutèron. Botèt la poma dins un panièr plen de fruta e, vestida en paisana, s'en anèt a l'ostal dels nanets.
- Pomas! Bèlas pomas! Qui ne vòl? çò cridava.
     Blanca-nèu anèt a la fenèstra e gaitèt sul camin.
- Me crompariás pas qualquas pomas?
- Non, brava femna. Regrèti plan, mas durbissi pas a degun.
- N'as qu'a far davalar un panièr amb una còrda e te farai tastar la pus polida. Se t'agrada, me'n cromparàs...
As páur? Tè, ieu ne vau manjar la mitat, e tu manjaràs l'autra.
     Blanca-nèu, rassegurada, faguèt çò que la vièlha aviá dit. Mas agèt pas pus lèu mossegada la poma que tombèt pel sòl, mòrta.
     Aqueste còp, per tant que los nanets faguèsson, la poguèron pas reviudar. Alavetz, desesperats, la metèron dins un ataüc de veire per la poder gaitar encara cada jorn. E Blanca-néu demorèt atal dins la sia caissa tansparenta, tan blanca e ròsa coma abans. Òm auriá dit que durmissiá.
     Lo temps passava. Los nanets s'alassavan pas de la contemplar.

     Un jorn, lo filh del rei que caçava venguèt a passar pr'aquí. Vegèt aquela mòrta tan polida e d'ela volguèt saber tot. Quand n'i contèron l'istòria, n'agèt lo còr tot esmogut. La beutat d'aquela figura doça l'embalinava que ne podiá pas destacar los uèlhs.
     Los nanets se consultèron e un matin diguèron al prince.
- A vèm aimat Blanca-nèu coma se pòt pas dire e nos veses desesperats de sa mòrt. Mas nos pensam que l'aimas mai encara, ja que emai l'ajas pas coneguda la pòdes pas quitar... Se vòls, te la pòdes prene e l'emportar dins ton castèl.

     Lo prince mercegèt plan los nanets e s'en anèt emportant la paura mòrta coma se foguèsse un tresaur. En camin, son caval qu'èra las, bronquèt sus una pèira e pataflau! l'ataüc tombèt.
     Blanca-nèu al mièg del veire brigalhat èra pel sòl estirada. Lo prince la prenguèt a bèl braçat e l'anava tornar metre sul caval quand, de la boca de la joventa, lo tròç de poma sortiguèt. E tan lèu fòra de la boca la fruta empoisonada, la princessa durbiguèt los uèlhs e faguèt un riset.
- Qui ès, tu? demandèt. E ont me menas?
     Lo prince, fòl de contetament, contèt tota l'istòria e, tornant partir al grand galop de son caval, se lancèt amb Blanca-nèu en cropa cap al castèl de son paire.
     Sulcòp la novèla s'espandiguèt pel païs e tot lo monde aculhiguèt Blanca-nèu amb un gran estrambòrd.
     La nòças se faguèron e durèron uèit jorns. Auriátz vist quina festa! I aviá de milierats de convitats e los pus costosits de totes èra - va sens dire - los sèt nanets.
     La reina dolenta, quand aprenguèt lo bonur de Blanca-nèu, ne tombèt malauta e ne moriguèt.

La Fin

O portuñol

[Gl.]
O portuñol (ou tamén coñecido cá grafía portuguesa, portunhol) é unha lingua orixinada pola mestura do portugués e do español.
     Ocorre por dúas razóns, ou é o paso intermedio cando estamos a aprender portugués ou español (ou tentando de falalos), ou a fala que se dá nas zonas fronteirizas entre os países de fala portuguesa e española.
     O máis famoso, o portuñol riverense é o portuñol que se dá de xeito natural na fronteira entre Uruguai e Brasil, así como nas cidades de Artigas e Quarai, e máis específicamente na zona das cidades irmáns de Riveria (Uruguai) e Sant'Anda do Livramento (Brasil). A este tramo da fronteira chámase "Fronteira da Paz".
     Nas rexións da Arxentina, Brasil, Paraguai e Uruguai onde falan portuñol, tornouse necesario o ensino formal do español e do portugués para afastar ós cativos da forma mesturada das dúas linguas.

[Esp.]
El portuñol (o también conocido con la grafía portuguesa, portunhol) es una lengua originada por la mezcla de portugués y español.
     Ocurre por dos razones, o es el paso intermedio cuando estamos aprendiendo portugués (o intentando hablarlo), o es la lengua que se da en las zona fronterizas entre los países de lengua portuguesa y española.
     El más famoso, el portuñol riverense es el portuñol que se da de manera natural en la frontera entre Uruguay Y Brasil, así como en las ciudades de Artigas y Quaray, y más especificamente, en la zona de las ciudades hermanas de Rivera (Uruguay) y Sant'Anda del Livramento (Brasil). Este tramo de la frontera se llama "Frontera de la Paz".
     En regiones de Argentina, Brasil, Paraguay y Uruguay donde hablan portuñol, se volvió necesario la enseñanza formal del español y del portugués para alejar a los niños de la forma híbrida de las dos lenguas.

[Pt.]
O portunhol (ou também conhecido sobretudo com a ortografia espanhola, portuñol) é uma língua originada pela mistura do português e do espanhol.
     Ocorre por duas razões, ou é o passo intermédio quando estamos a aprender espanhol (ou tentando falá-lo), ou a fazê-la com que se dá nas zonas fronteirças entre os países de fala portuguesa e espanhola.
     O mais famoso, o portunhol riverense é o portunhol que se dá de modo natural na fronteira entre Uruguai e Brasil, assim como nas cidades de Artigas e Quarai, e mais específico, na zona das cidades irmãs de Riveira (Uruguai) e Santana do Livramento (Brasil). Este trecho da fronteira chama-se "Fronteira da Paz".
     Nas partes da Argentina, Brasil, Paraguai e Uruguai onde falam portunhol, tornou-se necessário o ensino formal do espanhol e do português para afastar às crianças da forma misturada das duas línguas.

[Gl.] Imos pór algúns exemplos de portuñol (do libro de poemas Noite nu norte - Noche en el norte):
[Esp.] Vamos a poner algunos ejemplos de portuñol (del libro de poemas Noite nu norte - Noche en el norte):
[Pt.] Vamos pôr alguns exemplos de portunhol (do livro de poemas Noite nu norte - Noche en el Norte)

                                                             [Pñ/Pnh]

Me lembro que ele iva nas casa
i oiava as cosas que pudía levá pra vendé.


Mi madre istava feliz
agora tiña sía pra fasé as costura.
Ela nunca avía tido Navidá.


Mi madre falava muy bien, yo entendía.
Mas mi maestra no intendía.
Intonses serto día mi madre intendió i dise:
Meu fío, tu terás que deiyá la iscuela,
i yo deiyé.


[Esp.]                        ---                         [Pt.]
Me acuerdo de que él venía a casa --- Lembro-me que ele vinha à casa
y miraba atentamente las cosas podía llevar pa' vender. --- e olhava as coisas que podia levar p'ra vender.

Mi madre estaba feliz --- Minha mãe estava feliz
ahora tenía silla para hacer las costuras. --- agora tinha cadeira p'ra fazer as costuras.
Ella nunca había tenido Navidad. --- Ela nunca tivera Natal.

Mi madre hablaba muy bien, yo entendía. --- Minha mãe falava muito bem, eu percebia.
Mas mi maestra no entendía. --- Mas a minha mestra não percebia.
Entonces cierto día mi madre entendió y dijo: --- Então certo dia minha mãe percebeu e disse:
Hijo mío, tú tendrás que dejar la escuela, --- Meu filho, tu terás que deixar a escola,
y yo dejé. --- e eu deixei.

[Gl.]
Lémbrome que el viña á casa
e fitaba as cousas que podía levar p'ra vender.

Miña nai estaba feliz
agora tiña cadeira p'ra facer as costuras.
Ela nunca tivera Nadal.

Miña nai falaba moi ben, eu entendía.
Mais a miña mestra non entedía.
Entón certo día miña nai entendeu e dixo:
Meu fillo, ti terás que deixar a escola,
e eu deixei.


Fontes:
http://fabiansevero.blogspot.com/search/label/Poemas%20de%20Noite%20nu%20Norte
http://es.wikipedia.org/wiki/Portu%C3%B1ol
http://pt.wikipedia.org/wiki/Portunhol
http://pt.wikipedia.org/wiki/Portunhol_riverense
http://es.wikipedia.org/wiki/Portu%C3%B1ol_riverense

L. portuguesa

[Gl.]

     O portugués é unha lingua romance con máis ou menos 250.000.000 falantes, e sitúase no posto número 6 da lista mundial de idiomas.
     Os dous países máis famosos que falan portugués son Portugal e Brasil, mais entre ámbolos dous existen diferenzas no idioma. Os países da lusofonía son: Portugal, Brasil, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Angola, Mozambique, Timor Oriental e Santo Tomé e Príncipe. En Macao; Dadra e Nagar Haveli; Damán e Diu; e Goa non ten o estatus oficial.
     No século XVI tornouse lingua franca da Asia e África, sendo usada polos mercaderes e comunicación entre os responsables locais e europeos de todas as nacionalidades, entre outros.
     Houbo unha época en que galego e portugués foron o mesmo idioma, hoxe soamente pertencen ó mesmo diasistema. Pola contra, os grupos reintegracionistas e lusistas non están de acordo con que sexan dúas linguas diferentes.


[Esp.]

     El portugués es una lengua romance con más o menos 250.000.000 hablantes, y se sitúa en el puesto número 6 de la lista mundial de idiomas.
     Los dos países más famosos que hablan portugués son Portugal y Brasil, mas entre ambos idiomas existen diferencias. Los países de la lusofonía son: Portugal, Brasil, Cabo Verde, Guinea-Bisseau, Angola, Mozambique, Timor Oriental y Santo Tomé y Príncipe. En Macao; Dadra y Negar Haveli; Damán y Diu; y Goa no tiene el estatus oficial.
     En el siglo XVI se convirtió lengua franca de Asia y África, siendo usada por los mercaderes y y la comunicación entre los responsables locales y europeos de todas las nacionalidades, entre otros.
     Hubo una época en que gallego y portugués fueron un mismo idioma, hoy solamente pertenecen al mismo diasistema. En cambio, los grupos reintegracionistas y lusistas no están de acuerdi con que sean dos lenguas diferentes.


[Pt.]

     O português é uma língua romance com mais ou menos 250.000.000 falantes, e situa-se no posto número 6 da lista mundial de idiomas.
     Os dois países mais famosos que falam português são Portugal e Brasil, mas entre os dois existem diferenças no idioma. Os países da lusofonia são: Portugal, Brasil, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Angola, Mozambique, Timor Oriental e Santo Tomé e Príncipe. Em Macao; Dadra e Nagar Haveli; Damán e Diu; e Goa não tem o estatus oficial.
     No século XVI tornou-se língua franca da Ásia e África, sendo usada pelos mercaderes e a comunicação entre os responsáveis locais e europeus de todas as nacionalidades, entre outros.
     Houve uma época em que galego e português foram o mesmo idioma, hoje somente pertencem ao mesmo diassistema. Em mudança, os grupos reintegracionistas e lusistas não estão de acordo com que sejam duas línguas diferentes.

              

Fontes:
http://es.wikipedia.org/wiki/Idioma_portugu%C3%A9s
http://gl.wikipedia.org/wiki/Lingua_portuguesa
http://pt.wikipedia.org/wiki/L%C3%ADngua_portuguesa
http://es.wikipedia.org/wiki/Lusofon%C3%ADa